InfoNu.nl > Nieuws uitgelicht… > Mens en samenleving > Maatregelen pedoseksuelen voor veilige terugkeer samenleving

Maatregelen pedoseksuelen voor veilige terugkeer samenleving

Maatregelen pedoseksuelen voor veilige terugkeer samenleving Welke maatregelen worden er genomen worden om pedoseksuelen op een verantwoorde manier terug te laten keren in de samenleving nadat zij gedetineerd hebben gezeten. Op 8 oktober 2009 heeft het Ministerie van Justitie de Tweede Kamer geïnformeerd over alle maatregelen die zij nemen om pedoseksuelen op een verantwoorde manier terug te laten keren in de samenleving. De brief noemt alle maatregelen die de resocialisatie van pedoseksuelen bevorderen en de kans op recidive doen verminderen. Het Ministerie benadrukt dat "kinderen tot de meest kwetsbare groepen van onze samenleving behoren" en derhalve bescherming behoeven. We zetten de maatregelen op een rijtje.

Maatregelen pedoseksuelen voor veilige terugkeer samenleving


Verplichte behandeling pedoseksuelen

De behandeling of begeleiding van zedendelinquenten varieert van geval tot geval en is afhankelijk van de persoon van de justitiabele, de aard van het delict, zijn gedragingen, de risico's en de kans op recidive. Bij een tbs-maatregel krijgt de pedoseksueel een langdurige intensieve behandeling. Pedoseksuelen bij wie de behandeling niet leidt tot een aanvaardbare vermindering van het recidiverisico, worden geplaatst in een longstay voorziening (een soort langverblijf-afdeling) binnen de tbs-sector. In het belang van de maatschappelijke veiligheid keren zij niet terug in de samenleving.

Ook in het kader van tbs met voorwaarden kan een pedoseksueel een behandeling volgens. Bij een tbs met voorwaarden wordt de veroordeelde weer ingesloten, indien hij zich niet aan de voorwaarden houdt of er tijdens de behandeling met de pet naar gooit.

Daarnaast kan een pedoseksueel een behandeling volgen in het kader van een (deels) voorwaardelijke vrijheidsstraf of tijdens de laatste fase van zijn detentie tijdens een zogenaamd penitentiair programma (PP) of als bijzondere voorwaarde dat is verbonden aan de voorwaardelijke invrijheidstelling voorwaardelijke invrijheidstelling (v.i.).

Verruiming toezichttermijnen

De afgelopen jaren zijn de termijnen dat een zedendelinquent onder toezicht staat aanzienlijk verruimd, met als doel om terugval te voorkomen. De belangrijkste maatregelen:
  • Zo is vorig jaar de termijn van de voorwaardelijke beëindiging van de tbs met dwangverpleging verlengd van drie naar maximaal negen jaar.
  • Op 16 december 2008 is er een wetsvoorstel bij de Tweede Kamer ingediend ten aanzien van het verlengen van de tbs met voorwaarden van maximaal vier naar negen jaar.
  • Per 1 juli 2008 is de vervroegde invrijheidstelling vervangen door een voorwaardelijke invrijheidstelling. Door deze wet komen zedendelinquenten die veroordeeld zijn tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van meer dan 1 jaar, alleen nog buiten onder bepaalde voorwaarden gericht op gedragsverandering en risicobeheersing.
  • Begin 2011 zal er ijs en weder dienende een wet in werking treden, waardoor het mogelijk wordt de voorwaardelijke veroordeling te verbinden aan een proeftijd van drie jaar (in plaats van maximaal twee jaar zoals nu het geval is). Ook bestaat er dan de mogelijkheid van een proeftijd van maximaal tien jaar "indien er ernstig rekening mee gehouden moet worden dat de veroordeelde wederom een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van één of meer personen". Bovendien kan in alle gevallen de proeftijd met één jaar worden verlengd.
  • De reclassering kan bij ernstig gevaar bezien of een gedwongen civielrechtelijke opneming op grond van de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen (Wet BOPZ) tot de mogelijkheden behoort c.q. gewenst is. In gevallen dat het strafrechtelijk kader ten einde loopt, blijft het zodoende mogelijk dat een zedendader gedwongen wordt opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis op vordering van de officier van justitie. De zedendader moet dan lijden aan een psychische stoornis als gevolg waarvan hij een gevaar vormt voor het slachtoffer of andere mensen.

Vormgeving toezicht op pedoseksuelen

Bij zedendelinquenten is doorgaans sprake van een intensief behandelings- en/of begeleidingsprogramma in combinatie met reclasseringstoezicht, zo stelt het Ministerie. De reclassering houdt scherp toezicht op de zedendelinquent. Dat hij zich aan de voorwaarden houdt en niet weer de fout ingaat. De reclassering kan onverwachts controlebezoeken afleggen, de zedendelinquent vaak spreken, intensief contact onderhouden met behandel- en zorguitvoerders, politie (wijkagent), sociale netwerk, werkgever en zo nodig elektronische controlemiddelen inzetten.

Op 19 mei 2008 is de testfase gestart van het forensisch psychiatrisch toezicht. De landelijke uitrol zal plaatsvinden in 2010. Pedoseksuelen die terugkeren in de samenleving vanuit een tbs-maatregel staan in dat geval niet alleen onder reclasseringstoezicht, maar ook onder forensisch psychiatrisch toezicht. Er zal door beide partijen intensief worden samengewerkt.

Zedenvolg-systeem reclasseringsorganisaties en politie

In het kader van een gerichte aanpak bij de terugkeer van pedoseksuelen hebben de reclasseringsorganisaties in verscheidene politieregio’s convenanten gesloten met de politie. Er zijn afspraken gemaakt over het actief uitwisselen van informatie en het volgen van zedendelinquenten en TBS-gestelden in deze regio's. Deze personen worden bezocht door de wijkagent en zijn opgenomen in het Zedenvolgsysteem.

Toezichtprogramma Circles of Support and Accountability

De reclassering is begonnen met een proefproject waarin een specifiek toezichtsprogramma voor zedendelinquenten uitgetest wordt. Het betreft COSA (Circles of Support and Accountability), een zogenaamd buddysysteem dat is ontwikkeld in Engeland en Canada. Buitenlandse onderzoeksresultaten zijn veelbelovend.

Circles of Support and Accountability (COSA)
Cirkels van steun en verantwoording, COSA, is een Angelsaksische methode die ontwikkeld is om zedendelinquenten veilig te laten terugkeren in de maatschappij en de kans op recidive zo veel mogelijk te beperken. Er zijn twee cirkels bij deze methode: een binnencirkel van vrijwilligers en een buitencirkel van professionals. Bij een zedendelinquent wordt een groep van circa vijf vrijwilligers gezet. De dader gaat met de vrijwilligers een contract aan. Hij vertelt tijdens een eerste groepssessie welk delict hij heeft gepleegd en wat zijn zwakke en kwetsbare punten zijn. De vrijwilligers zien de delinquent een aantal malen per week, waardoor ze heel snel signaleren wanneer de delinquent dreigt af te glijden zodat terugval in delictgedrag vroegtijdig wordt voorkomen. De vrijwilligers zijn de ogen en oren van de professionals, zij zitten als het ware op de huid van de delinquent en kijken over zijn schouders mee wat hij aan het doen is. Ook wordt voorkomen dat de delinquent in een sociaal isolement belandt, aangezien het ontbreken van sociale steun een voedingsbodem vormt en een risico is voor het plegen van nieuwe delicten.

Locatie- en/of contactverbod

Locatie- en contactverboden in combinatie met reclasseringstoezicht kunnen ingezet worden om de kans op recidive te verlagen of de gevaarsrisco’s te beperken. De verschillende modaliteiten waarbij deze bijzondere voorwaarden ingezet kunnen worden, zijn:
  • de (deels) voorwaardelijke gevangenisstraf;
  • de voorwaardelijke invrijheidstelling;
  • een veroordeling tot tbs met voorwaarden;
  • de voorwaardelijke beëindiging van de tbs met dwangverpleging;
  • tijdens de laatste extramurale fase van een detentie, het penitentiair programma (PP).

Locatie- en contactverboden kunnen gecontroleerd worden door middel van elektronische middelen. Naast locatie- en contactverboden, kunnen er overigens ook talloze andere bijzondere voorwaarden opgelegd worden die overigens niet als zodanig in de brief genoemd worden, ofschoon de eerder genoemde behandeling in het kader van een vonnis of in de laatste fase van een gevangenisstraf ook een bijzondere voorwaarde is.

Ontzetting uit bepaalde rechten

Naast de hierboven beschreven sanctiemodaliteiten kan de rechter bij veroordeling voor een zedenmisdrijf als bijkomende straf de schuldige ontzetten uit het recht zijn beroep of een bepaald ambt uit te oefenen, waarin hij het misdrijf heeft begaan. Deze ontzetting kan worden opgelegd voor een bepaald aantal jaren. De huidige wetgeving voorziet hiermee al in de mogelijkheid om te voorkomen dat iemand na veroordeling voor een zedenmisdrijf beroepsmatig nog omgaat met kinderen.

Informeren burgemeesters over terugkeer zedendelinquenten

Burgemeesters moeten beter geïnformeerd worden over de terugkeer van ernstige gewelds- en zedendelinquenten in hun gemeente. Er loopt momenteel een project waar 15 gemeenten aan deelnemen. De burgemeester van de betreffende gemeenten worden tijdig geïnformeerd, zodat het lokale openbaar bestuur goed kan inspelen op de terugkeer van zedendaders.

Verklaring omtrent het gedrag (VOG)

Voor een aantal beroepen is het wettelijk verplicht een verklaring omtrent het gedrag (VOG) te overleggen. Verder hebben (vrijwilligers)organisaties de mogelijkheid een VOG van hun medewerkers te verlangen. Alle (vrijwilligers)organisaties die in hun werk te maken hebben met kinderen, worden gestimuleerd van deze mogelijkheid gebruik te maken. Denk aan voetbalclubs en andere sportclubs, speeltuinverenigingen, scouting, enz.

Voorkomen van seksueel misbruik binnen vrijwilligersorganisaties

Er wordt gewerkt aan een pakket aan maatregelen ter voorkoming van seksueel misbruik binnen vrijwilligersorganisaties, zodat er een veilig klimaat wordt gecreëerd voor kinderen. Op de website www.inveiligehanden.nl staat te lezen welke maatregelen inmiddels genomen zijn.

Ten slotte

De brief sluit niet uit dat ook al deze maatregelen recidive zal blijven plaatsvinden, zowel tijdens en na de toezichtperiode. Wel wordt benadrukt dat met het pakket aan maatregelen wordt getracht het recidivegevaar zo veel als mogelijk terug te brengen. Want het draait uiteindelijk om de veiligheid van het kind.

Lees verder

© 2009 - 2017 Tartuffel, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Chemische castratie: onderdrukken van het testosteronhormoonChemische castratie: onderdrukken van het testosteronhormoonVroeger werd castratie wel eens uitgevoerd bij mannen die een seksueel misdrijf zoals verkrachting hadden gepleegd. Hier…
Cognitieve Vaardigheidstraining (CoVa) Eerst denken dan doenCognitieve Vaardigheidstraining (CoVa) Eerst denken dan doenDe Cognitieve Vaardigheidstraining (CoVa) 'Eerst denken, dan doen', is een training van 20 bijeenkomsten van 2,5 uur met…
TBS: Wordt de samenleving maximaal beschermd?TBS: Wordt de samenleving maximaal beschermd?Terbeschikkingstelling, afgekort TBS, wordt in Nederland opgelegd om het recidivegevaar (risico op herhaling) te vermind…
Wat is tbs (terbeschikkingstelling)?Bij mensen die zware delicten hebben gepleegd, heeft de rechter de mogelijkheid om tbs op te leggen. Deze maatregel is u…
Ziekenhuisopname in het buitenlandLange wachtlijsten voor opname in een Nederlands ziekenhuis leiden niet alleen tot wachtlijstbemiddeling door de zorgver…
Bronnen en referenties

Reageer op het artikel "Maatregelen pedoseksuelen voor veilige terugkeer samenleving"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reactie

Alex (infoteur), 10-03-2010 23:19 #1
In mijn optiek zijn de maatregelen te vaak gericht op het recht op terugkeer in de maatschappij.
In plaats van gericht te zijn op het recht op veiligheid en bescherming van de maatschappij.
Een pedoseksueel is niet te genezen. Hoe lang er dus ook 'behandeld' wordt, de kans op recidive
blijft áltijd aanwezig en is zelfs groot te noemen. In dat opzicht is er dus logischerwijs maar
1 oplossing; letterlijk levenslang, zonder kans op vrijlating. Alleen dán worden kinderen in
onze samenleving beschermd.

Alle regeltjes met betrekking tot toezicht zijn leuk bedacht, maar in de praktijk blijkt, dat
meerdere veroordeelde pedoseksuelen de dans ontspringen en weer de gang kunnen gaan.
Zo kennen we allemaal het voorbeeld van de veroordeelde pedoseksueel, die na zijn
vrijlating doodleuk een zeilkamp is begonnen en kinderen dus weken achtereen voor zichzelf
op een boot heeft. Een 'bevriende' wethouder had hem de vergunning verleend, ondanks
zijn pedoseksuele verleden. Waardoor de pedoseksueel opnieuw kon toeslaan en opnieuw
mensenlevens heeft vernietigd. Want vergis je niet; seksueel misbruik vernietigt je leven.
De betrokken wethouder is op zn minst ook verdacht te noemen.

Maar ja, zo weten we ook dat Joris Demmink, onze secretaris-generaal van justitie, meermaals
beschuldigd is van het seksueel misbruiken van kinderen en het organiseren van feestjes
waar vrindjes in staat werden gesteld kinderen seksueel te misbruiken.
Zo ook in uw andere artikel te lezen; pedoseksuelen zijn veelal hoger opgeleid.

Dat maakt het extra beangstigend. Aangezien hoger opgeleide mensen ook vaak
hogere functies bekleden en dus beschikken over meer macht dan gemiddeld.
Joris Demmink is een uitstekend voorbeeld; de hoogste functie van justitie.
We willen niet weten hoeveel rechters op zn minst symphatiseren met pedoseksuelen,
gezien het grote aantal opgelegde taakstraffen aan veroordeelde pedoseksuelen.

TBS dient in mijn optiek te worden afgeschaft. Hoe gekker je bent, hoe zieker
de daden zijn, hoe eerder je TBS opgelegd krijgt, hoe eerder je in aanmerking komt
voor proefverlof. Een pedoseksueel dient levenslang te worden opgesloten, zodat
diegene nooit meer een ander kind voor het leven kan beschadigen. Het is geen ziekte,
het is een ongeneeslijke afwijking. TBS heeft dus geen enkele zin.
Bovendien; longstay levert de TBSklinieken veel minder op, dan een dader in behandeling.
De keuze zou dan dus beïnvloed kunnen worden: laten we de dader weer vrij, zodat hij
mogelijk over een periode weer terug komt voor een nieuwe ronde dure behandeling,
of stoppen we hem op longstay, wat de kliniek niets oplevert? Het blijft een financiële
verantwoordelijkheid, het runnen van een kliniek.

Ik pleit voor een gevangenis op een waddeneiland, waar iedereen naar toe gaat, als
een feitelijk levenslange straf wordt opgelegd. Hier zal men minstens 25 jaar moeten zitten.
En dan na 25 jaar, wordt voor het eerst eens een door een commissie bepaald, of de
dader in aanmerking komt voor een proefverlof.

Pedoseksuelen verdienen levenslang, net als de slachtoffertjes levenslang van de dader hebben gekregen.

Geen uitzonderingen, geen excuus.

Infoteur: Tartuffel
Laatste update: 26-08-2015
Rubriek: Nieuws uitgelicht…
Subrubriek: Mens en samenleving
Special: Reclassering
Bronnen en referenties: 1
Reacties: 1
Nieuws uitgelicht…
Deze rubriek bevat artikelen welke zijn geschreven naar aanleiding van een nieuwsfeit en kunnen daarom mogelijk gedateerde informatie bevatten.
Schrijf mee!