Cop 15, Kopenhagen 2009: resultaten en gevolgen

Cop 15 is voorbij. De zo lang verhoopte resultaten zijn uitgebleven. De klimaatconferentie is uitgedraaid op een flop. Maar wat is er nu uiteindelijk uit de bus gekomen? En wat zijn de mogelijke gevolgen als we niet ingrijpen of niets doen? Weken op voorhand werd er bericht en geschreven over Cop 15 in Kopenhagen. De verwachtingen waren hoog gespannen. Twee weken lang werd alles ijverig opgevolgd door de mensen die binnen geraakten in het conferentiecentrum en door diegenen die buiten bleven staan in de bijtende vrieskou. En toen werd het stil... . Kopenhagen werd Nopenhagen of Flopenhagen, de conferentie van compromissen en halve oplossingen.

Conferentie

In de 12 dagen durende conferentie hebben de onderhandelaars bitter weinig bereikt. Het wetenschappelijk bewijs dat onze planeet abnormaal snel opwarmt en dat wij daar mee verantwoordelijk voor zijn, is overweldigend. De impact is trouwens al waarneembaar in verschillende delen van de wereld. En toch steeg het aantal negationisten in 2009 angsaanjagend. De meeste rijke landen, gesteund door enkele landen die hopen snel tot het clubje te mogen gaan behoren, hebben hier in Kopenhagen gewoon gevochten om hun deel van de atmosfeer langer en beter te mogen blijven vervuilen. Vooral China was de spelbreker. Industriestaten waren van plan om heel ver te gaan en wilden zelfs tot 80% vermindering van de CO²-uitstoot gaan tegen 2050. China stak daar een stokje voor. Zij waren bang dat ze een deal zouden goedkeuren die ze thuis niet zouden kunnen nakomen. Na de top werd trouwens één van hun klimaatonderhandelaars ontslagen. Samen met China wreven ook India, Brazilië en Zuid-Afrika de Verenigde Staten en Europa hun "koolstofkolonialisme" onder de neus. Daarmee bedoelen ze dat de westerse landen meer koolstofopslag in het Zuiden proberen te realiseren. Dat komt hen goedkoper uit dan in eigen land voor een vermindering van koolstofuitstoot te zorgen en op die manier kunnen ze fossiele brandstoffen blijven gebruiken. De enigen die echt baat hebben gehad bij heel de klimaatconferentie waren het WWF en Greenpeace. Zij zagen hun ledenaantal en het aantal giften spectaculair stijgen tijdens die periode.

Gevolgen voor België

België moet tegen 2020 een daling van de CO²-uitstoot met 20% voor mekaar krijgen. Nu zit België op 7,5%. Nog 12,5% te gaan dus! Vooral op het gebied van het verkeer zal een grote inspanning moeten geleverd worden. België zal in het kader van het Klimaatplan tegen 2020 tussen de 830 miljoen euro en de 1 miljard euro kunnen besparen. De invoer van fossiele brandstoffen zou 9% moeten dalen tegenover 1990, door de energiebesparing en het gebruik van hernieuwbare energie. Het langer openhouden van de kerncentrales is goed voor 330 miljoen euro besparing. Anderzijds zal België 200 à 380 miljoen euro moeten spenderen aan het invoeren van hernieuwbare energie. Een evenwichtige energiemix zal bevorderd worden, wat het aardgasverbruik zal doen verminderen.

Akkoord en vervolg

De Conferentie van de VN heeft akte genomen van het Akkoord en daardoor heeft het een voldoende wettelijk basis om operationeel te worden zonder goedkeuring van de partijen. Het akkoord, dat welgeteld uit 3 pagina's bestaat, heeft tot doelstelling de opwarming van de aarde te beperken tot 2°C. Ook wordt er geld vrijgemaakt om de landen te helpen die het meest kwetsbaar zijn voor de klimaatsverandering. Het enige positieve is dat staatsleiders zich er nu ter dege van bewust zijn geworden dat de klimaatpolitiek punt 1 in hun agenda moet worden. De volgende klimaatconferentie zal plaatsvinden in Mexico in november.

Wat als we ons niet houden aan de beperking van 2°C opwarming?

Overstromingen
Door de opwarming van de aarde zal de zeespiegel stijgen. Gletsjers gaan smelten, ijsvoorraden worden aangetast. Met overstromingen tot gevolg. Eilanden zullen van de kaart verdwijnen en het water zal meer landinwaarts trekken. Ook bij ons zal de regenval de komende 60 jaar met 40% stijgen. Wat ook bij ons tot overstromingen zal leiden.

Hongersnood
Door de veranderende weersomstandigheden zal er ook vanalles veranderen op landbouwgebied. Vooral Afrika en Azië zullen te kampen krijgen met hongersnood. De grond zal nu eens verdorren door de schroeiende hitte, nu eens wegspoelen door de overvloedige regenval.

Verzuren van oceanen
Door de grote CO²-uitstoot verzuren oceanen. Plankton zal uitsterven en daardoor zullen de oceanen minder CO² zuiveren. Met grote schade tot gevolg. Ook het koraal zal afsterven.

Volksverhuizingen en conflicten
Doordat verschillende gebieden onbewoonbaar gaan worden (overstroomd, verdord) zullen er grote migratiestromen zijn. Klimaatveranderingen zorgen voor armoede en conflicten door water-en voedseltekorten.

Ziekten en dood
Tropische ziekten zullen verschuiven naar onze contreien wanneer de aarde opwarmt. Diarree en cholera zullen vrij spel krijgen. Longaandoeningen zullen veelvuldig voorkomen. Met het opwarmen van onze contreien zal ook de malariamug bij ons voorkomen op termijjn, met voor sommigen de dood tot gevolg. Door water-en voedseltekorten zullen ook veel mensen sterven. Er zullen ook meer vulkaanuitbarstingen zijn, alsook bosbranden en aardbevingen. Niet alleen de mens zal hieronder lijden, maar ook de dieren. Verscheidene diersoorten zullen uitsterven. Denken we maar aan ijsberen, bijen, vissen. Bapaalde planten en gewassen zullen niet meer kunnen groeien door de grote hitte. Wat ook weer een weerslag zal hebben op het voedingspatroon.

Het lijkt wel het scenario voor een rampenfilm, maar het wordt onze werkelijkheid en die van onze kinderen als we nu niets doen. Staatshoofden, jullie zijn gewaarschuwd!