Dossier Iran: Amerikaanse of Israëlische aanval op Iran

Terwijl er door de internationale gemeenschap druk overlegd wordt om economische sancties tegen Iran in te stellen, blijft de optie van een militaire aanval op Iran open. Het enige land dat zoiets daadwerkelijk kan zijn de Verenigde Staten. Meer het is niet zeker of deze dat wil. Een andere mogelijkheid is Israël. Deze kan tot op zekere hoogte schade toebrengen aan de nucleaire installaties van Iran en het programma een aantal jaar vertragen.

Twee problemen met betrekking tot een luchtaanval tegen Iran

Er kleven twee grote problemen aan een luchtaanval tegen Iran:

• Het krijgen van precieze informatie over de meest belangrijke installaties van Iran.
• De 'pantsering' van de grootste installaties van Iran.

Een aantal nucleaire faciliteiten zijn gebouwd in ondergrondse hallen en tunnels, zoals bij Natanz. Deze ligt 2,5 tot 10 meter diep ingegraven en is afgedekt met een aantal lagen gewapend beton, die worden ondersteund door metalen balken. De hallen zijn beide 52 bij 58 meter groot met muren van ongeveer 60 centimeter dik. De ingangen naar die kelders zijn ook beschermd tegen luchtaanvallen van een 'glijdende' bom of een voltreffer.

Noch de VS noch Israël zinspelen op de mogelijkheid kernwapens in te zetten. Een militair ingrijpen wordt als uiterste middel overwogen. Alleen de VS zou zoiets echt kunnen.

Een aanval van de VS

De Verenigde Staten hebben al bases in Afghanistan, Turkije, Irak en enkele van de Arabische emiraten langs de Perzische Golf. In de Perzische Golf liggen vliegdekschepen van de vijfde vloot. De VS kan dus grote aantallen vliegtuigen, schepen en onderzeeërs inzetten. Er kunnen zelfs kruisraketten worden afgevuurd van schepen in de Indische Oceaan en de Middellandse Zee. De Verenigde Staten kunnen honderdduizenden luchtaanvallen uitvoeren over een periode van verscheidene weken met honderden bommenwerpers en gevechtsvliegtuigen tegelijk, zonder dat er een tekort ontstaat. Bovendien kan het in de lucht tanken.

Toch zal een Amerikaanse aanval niet makkelijk zijn omdat locaties zijn gepantserd en Iran luchtafweerraketten heeft opgesteld bij de installaties. Iran beschikt over drie defensie linies:

1. Gevechtsvliegtuigen (verouderde Amerikaanse en Franse vliegtuigen en kwalitatief mindere Russische en Chinese vliegtuigen). De luchtvloot heeft minder dan 200 vliegtuigen.
2. Grond-luchtraketten of SAMS. Rusland heeft nu nog een bestelling niet geleverd onder druk van de VS en Israël.
3. Luchtafweergeschut

.

Voornaamste aanvalskracht van de VS zijn grote bommenwerpers, de B1 en B2. De bommen worden gekenmerkt door precisie en zwaarte. Precisie door lasergeleide bommen (LBG's) en raketten; zwaarte door geleidebomunit-28 (GBU) bunkerbuster. Ook wordt momenteel gewerkt aan de MOP (Massive Ordnance Penetrator). Dit is de zwaarste bom ooit.

Voordat de nucleaire installaties worden uitgeschakeld zullen eerst de volgende doelen worden gebombardeerd:

1. Irans verdedigingslinie;
2. commando- en en communicatiecentra;
3. Irans lange afstandsgrond-grondraketten.

De vraag is echter over Amerika zo'n aanval wil. Zeker onder president Obama lijkt het erop dat de VS geen derde front wil openen (naast Irak en Afghanistan).

Een aanval van Israël

Blijft als optie over een Israëlische aanval met beperkt resultaat: een paar jaar vertraging van het nucleaire programma. Wat kan Israël zoal doen?

1. Trainen op modellen net zoals destijds bij Osirak.
2. Concentreren op een beperkt aantal locaties zoals Isfahan, Natanz en Arak.
3. Er zouden ongeveer 100 F-15 en F16 gevechtsvliegtuigen mee kunnen doen + een aantal onderzeeërs.
4. Israël heeft een eigen penetratiebom, de PB500A1 + een aantal GBU's van de Verenigde Staten. Zelfs wanneer een bom niet voldoende penetreert kunnen andere bommen het doel verder vernietigen.
5. Twee eenheden die de doelen moeten lokaliseren. De Sayeret Shaldag, die gespecialiseerd is in het markeren van doelen met lasers. De andere eenheid is verantwoordelijk voor het bepalen van de schade na de aanval.
6. Er zijn drie mogelijke routes:
• via de Turks-Syrische grens in het noorden;
• directe route over Jordanië en Irak;
• zuidelijke route via Saoedi-Arabië over de Golf.

Vraag is of deze landen het zullen toestaan. Zo niet dan moet Israël het in het geheim doen. De route bepaalt de hoeveelheid brandstof en bommen.

De militaire actie kan aangevuld worden met geheime operaties die worden uitgevoerd door inlichtingendiensten en Speciale Eenheden. Dit kan zijn het saboteren van sommige nucleaire installaties of wetenschappers belemmeren naar hun werk te gaan door fysiek geweld of door intimidatie.

Daarnaast kan een geruchtenstroom op gang gebracht worden. Vooral in Iran dat vergiftigd is door complottheorieën en paranoia. Er kunnen computernetwerken 'vergiftigd' worden; mensen kunnen worden vergiftigd; en leiders kunnen worden geliquideerd.

We zullen moeten afwachten wat er gaat gebeuren.

Meer is te lezen in onze special Dossier Iran: Wordt Iran een atoommacht?

Lees verder

• Israël/VS - Iran aanvallen om nucleaire oorlog te voorkomen
• Amerikaans rapport: Israël kan nucleaire oorlog winnen
• Dossier Iran: Iran straffen met economische sancties?
• Boekrecensie: Mahmoud Ahmadinejad - Y. Melman/M. Javedanfar
• Opinie Israël 9: Stuxnet worm – Israëls wapen tegen Iran?