Wall Street Journal verdedigt Wilders

De genormeerde Amerikaans krant Wall Street Journal komt in een redactioneel commentaar met een steunbetuiging aan Geert Wilders. De krant maakt een vergelijking met Salman Rushdie, die vanwege zijn boek de Duivelsverzen een fatwa opgelegd kreeg in Iran. Omdat de steun voor Wilders vanuit de politiek en media niet echt groot te noemen is, spreekt men van een 'test voor de Westerse beschaving'. Hoe staat de beschaving ervoor anno 2009?

Wall Street Journal

De genormeerde Amerikaans krant Wall Street Journal komt in een redactioneel commentaar met een steunbetuiging aan Geert Wilders. Als we Salman Rushdie altijd hebben verdedigd, waarom nu Wilders dan niet?, zo redeneert men. Eerder nam de gerespecteerde Britse krant the Times het al op voor Wilders. In Februari 2009 werd de PVV leider de toegang ontzegd tot Engeland, waar hij zijn film Fitna zou gaan vertonen aan het Britse parlement. De Tweede Kamer heeft gedebatteerd over het Britse besluit om Wilders de toegang tot Groot-Brittannië te ontzeggen. Namens het kabinet kwamen Jan Peter Balkenende (CDA) en minister Maxime Verhagen (CDA, Buitenlandse Zaken) met een Nederlandse reactie op die weigering.

Het redactioneel commentaar in de Wall Street Journal behandelt tevens de stellingname van met name linkse partijen in de kwesties waarin Wilders is verwikkeld.

Rushdie

De reden voor de Britse weigering luidde: ‘het verstoren van de openbare orde’. In Nederland kampt Wilders met tegenwind omdat hij vervolgd wegens onder meer haatzaaien en beledigen van moslims. Juist aan de linkerkant van het poltieke centrum wordt deze vervolging gesteund. De Amerikaanse krant vergelijkt de zaak met die van de schrijver Salman Rushdie, die vanwege zijn boek de Duivelsverzen een Fatwa –een oproep tot doden- opgelegd kreeg in Iran. In de collumn wordt de kwestie als een test voor de Westerse beschaving gezien. Door gebruik te maken van het vrije woord moet het toegestaan zijn om kritiek te leveren op de koran. De geringe steun die Wilders vanuit een bepaalde politiek hoek beschouwt men als zorgwekkend. Sommige media in eigen land en bijvoorbeeld Duitsland spreken van haatzaaien, en daarom spreekt men van ‘de beschaving die op het spel staat’.

Het publieke debat

In Europa kent men een lange geschiedenis van diverse organisaties, de kerk, dictatoriale regimes, of hiermee verwante instituties, en meest recentelijk de opkomst van de islam in Europa- die vragen opwerpen of bepaalde kunst en of boeken verboden moesten worden. Dit zou in strijd zijn met de de heersende religieuze dan wel politieke moraal.
Onze grondwet is een beginsel dat vrijheid van meningsuiting, godsdienst, en drukpers moet waarborgen. Daarnaast streeft men naar scheiding van kerk en staat. De grens tusssen vrijheid van meningsuiting enerzijds, en haatzaaien en beledigen anderzijds is niet met een waterpas te trekken. Dat betekent dat men hierover in debat moet gaan. In dat opzicht mag men wel de vraag stellen of een verbod op Godslastering niet een stap terug terug is. Worden gelovigen door Wilders gediscrimineerd, of is een monotheistische reiligie niet bestand tegen kritiek? Aan de andere kant is het verbod op delen uit de koran even on-democratisch.

De filosoof Paul Cliteur pleit voor een universele moraal die niet op religie gebaseerd is. Men kan de universele morele taal beschouwen als een verbindende schakel tussen verschillende opvattingen over religie. Hedendaagse morele meningsverschillen vragen om een morele taal die geen fundamenten heeft in religieuze overtuigingen. Niet omdat religie onbelangrijk is, maar juist omdat het voor veel mensen zó belangrijk is dat we de verschillen van mening niet in de hand kunnen houden.