Ontslagrecht Versoepeling: de leugen regeert

In 2005 heeft het CNV reeds aangegeven, open te staan voor een versoepeling van het ontslagrecht. René Paas gaf toen als nieuwe voorzitter van het CNV aan, dat de versoepeling absoluut bespreekbaar zou zijn. Nu in 2008 heeft het CNV haar standpunt bijgedraaid. Donner is minister van Sociale Zaken & Werkgelegenheid en heeft zijn zinnen gezet op de versoepeling. Waarom is voor Donner deze versoepeling noodzakelijk? Wat zijn de werkelijke belangen en voor wie?

Ontslag in Nederland

In Nederland is ontslag mogelijk op één van de volgende manieren:

1. De werkgever zegt de arbeidsovereenkomst op nadat hij/zij daarvoor toestemming heeft gekregen van het Centrum voor Werk en Inkomen.
2. de kantonrechter ontbindt op verzoek van de werkgever of van de werknemer de arbeidsovereenkomst.
3. De werkgever en de werknemer zijn het eens over het beëindigen van de arbeidsovereenkomst.
4. De arbeidsovereenkomst eindigt van rechtswege. Dat is het geval bij een tijdelijk contract.
5. De werknemer wordt ontslagen in de proefperiode
6. De werknemer wordt ontslagen op staande voet
7. De werknemer krijgt ontslag nadat de werkgever failliet is gegaan.

Inzake de discussie omtrent het ontslagrecht in Nederland, zijn vooral de eerste, tweede en zesde manier van ontslag van belang. De werkgever kan om diverse reden een vergunning voor ontslag verkrijgen van het CWI of de Kantonrechter;

• De werkgever kan om bedrijfseconomische redenen de wens hebben, een werknemer te ontslaan.
• Indien de onderneming in de rode cijfers staat of omdat machines mensenwerk verder overbodig maken.
• Indien de werkgever bedacht heeft het allemaal anders te gaan doen.
• Indien de werkgever hetzelfde werk wil doen met minder mensen.
• De werkgever kan ook ontslag aanvragen vanwege het slecht functioneren van een werknemer of bij een verstoorde arbeidsrelatie.

Het CWI
Indien een werkgever voor het CWI-traject kiest, moet om toestemming worden gevraagd en een dossier worden gepresenteerd waaruit blijkt dat het ontslag onvermijdelijk is. Het CWI toetst dit, in 80 procent van de ontslagaanvragen binnen de termijn van zes weken. Indien het CWI toestemming geeft, kan de werkgever overgaan tot ontslag, waarbij rekening moet worden gehouden met de opzegtermijn. Deze termijn is afhankelijk van het aantal dienstjaren. Het CWI is niet verantwoordelijk voor de beslissing inzake ontslagvergoedingen. Indien de werknemer niet akkoord gaat met ontslag, kan de werknemer naar de kantonrechter en eisen opnieuw in dienst te worden genomen of vragen om een ontslagvergoeding.

De kantonrechter
Binnen de huidige wet is ontbinding door de kantonrechter een mogelijkheid. Over het algemeen doet een kantonrechter binnen twee weken een uitspraak. De werkgever moet ‘gewichtige redenen’ hebben voor een ontslagaanvraag. Volgens de wet gaat het om dringende, zeer ernstige redenen of om veranderingen in de omstandigheden. Dat laatste omvat alle mogelijke ontslaggronden;

• bedrijfseconomische of bedrijfsorganisatorische redenen
• niet of onvoldoende functioneren
• verstoorde arbeidsrelatie
• gebrek aan vertrouwen
• arbeidsongeschiktheid
• seksuele intimidatie

In de praktijk heeft de werkgever voldoende mogelijkheden om een werknemer te ontslaan. Per jaar worden zo'n 70.000 ontslagaanvragen ingediend bij het CWI en zo'n 80.000 bij de kantonrechter.

Discussie inzake ontslagrecht

Reeds in 2005 heeft de toen nieuwe voorzitter van het CNV -René Paas- aangegeven, dat de versoepeling van het ontslagrecht absoluut bespreekbaar zou zijn. De missie van het CNV is echter het behartigen van de belangen van mensen op het gebied van werk en inkomen. Nu in 2008 heeft het CNV haar standpunt dan ook bijgedraaid. Donner is minister van Sociale Zaken & Werkgelegenheid en heeft zijn zinnen gezet op de versoepeling. Waarom is voor Donner deze versoepeling noodzakelijk? Wat zijn de werkelijke belangen en voor wie?

De discussie inzake het ontslagrecht, de ontslagbescherming, is reeds aangevangen net na de tweede wereldoorlog. Steeds opnieuw blijkt de wens te bestaan, de rechten van de werknemer in Nederland te vernietigen. De discussie is dus zeker niet nieuw, maar wel bijzonder hevig anno 2008. Als het aan politici als Balkenende & Donner ligt, worden belangrijke beslissingen met grote gevolgen voor iedereen, in een snel tempo genomen en doorgedrukt. Dat was ook de bedoeling met het ontslagrecht. Even snel er door heen drukken. Balkenende heeft zijn missie reeds volbracht. Binnenkort mogen we een Europese President verwachten. Iedere Nederlandse burger en ondernemer dient deze President te respecteren en eren. Het Amerikaanse ideaal komt steeds dichterbij. Zou Balkenende ambiëren ooit President van Europa te zijn? Dat brengt ons terug bij het ontslagrecht. De Verenigde Staten blijken in vele opzichten het voorbeeld voor vele Nederlandse politici. Het ziekenfonds is vernietigd en het zorgstelsel wordt afgestemd op Amerikaanse idealen. Binnen snel tempo door gedrukt. Eerst de burger warm gehouden met een no-claim van max € 255,00 per jaar. Meteen één jaar verder wordt het zoethoudertje afgepakt en vervangen door een boete van € 150,00 eigen risico per jaar. Wist u dat de gemiddelde burger in de Verenigde Staten een eigen risico van 3.000,00 heeft per jaar? Dat is noodzakelijk omdat de zorgpremie per maand anders niet te betalen is en boven de 1.000,00 per maand per persoon uitkomt. Nu klinkt dat zeer nadelig en dat is het ook voor de burger. Het voordeel voor de overheid en de werkgevers is echter, dat men dusdanig afhankelijk is van het inkomen uit arbeid, dat de werknemer als een 'chineze-sweatshop-arbeider' het werk zal verrichten; Niemand durft te klagen. Het ontslagrecht is in de VS namelijk dusdanig ingesteld, dat de werkgever iedere werknemer zonder pardon kan ontslaan. Wie ontslagen wordt heeft dus geen inkomen om een hypotheek te voldoen en zeker niet om de ziektekostenpremie voor het hele gezin te voldoen. De afhankelijkheid in een vicieuze cirkel van ontslagrecht en zorgpremie.

Gecombineerd geeft dat perfecte werknemers. Dat vinden ze ook in illegale ateliertjes. Wie afhankelijk is van een paar dollar om de mondjes te voeden van de kids, werkt gerust 15 uur per dag met slechte arbeidsomstandigheden, zonder te klagen.

Een prachtig voorbeeld voor onze overheid. We zijn heel hard op weg. We gaan seksualisering van de samenleving tegen door de Wallen te vernietigen en het gedoogbeleid te willen laten verdwijnen. We helpen het zorgstelsel om zeep, terwijl dat decennia prima heeft gefunctioneerd en met het nieuwe systeem absoluut is verslechterd. En nu gaan we ook het ontslagrecht versoepelen.

En zo heeft de overheid haar burgers steeds meer klem, waar het de burgers hebben wil. Wie hard moet werken om te kunnen (over)leven in Nederland, de lasten te kunnen blijven voldoen, te kunnen blijven eten, wonen en verzekerd wil blijven, zal zwijgzaam de werkgever en de overheid moeten gehoorzamen.

Onderzoek CPB
Versoepeling van de ontslagbescherming leidt volgens het Centraal Planbureau (CPB) niet tot meer werkgelegenheid. Het effect is verwaarloosbaar. Werknemers met een vast contract kunnen echter wel sneller werkloos raken. Enkele werklozen hebben een iets hogere kans op werk. Verwaarloosbaar. Werknemers met gezondheidsproblemen, laaggeletterden en oudere werknemers hebben een grotere kans om werkloos te raken. Flexwerkers komen makkelijker aan een baan.

Minister Donner van Sociale Zaken & Werkgelegenheid (!) heeft zijn zinnen gezet op de versoepeling van het ontslagrecht. Hij heeft zijn excuus veelvuldig herhaald: Er zijn 200.000 werklozen in Nederland die zeer moeilijk aan een baan komen. Om die lastige groep werklozen aan een baan te helpen, is het noodzakelijk het ontslagrecht voor miljoenen arbeiders te versoepelen. Dit is het enige door Donner aangedragen argument. Die speciale groep van 200.000.

Dat het aantal werklozen in Nederland structureel daalt, wil men liever niet laten weten. Dat die speciale groep 200.000 werklozen ook daadwerkelijk bijzonder is, omdat dit een groep betreft dat zelf niet wenst te werken, laat men ook achterwege in de vermelding. De werkgevers laten weten juist personeel te kort te komen. Indien de werkgever op dit moment al werknemers te kort komen, lijkt een versoepeling van het ontslagrecht totaal niet noodzakelijk voor die bijzondere groep van 200.000 werklozen.

Ontslagrecht: de leugen regeert

De werkgevers wensen een versoepeling van het ontslagrecht omdat men dan beter in staat is Internationaal te concurreren. De loonkosten in Nederland zijn hoog, de arbeidsvoorwaarden dienen van hoog niveau te zijn om goed personeel te werven. Hierdoor is het moeilijker Internationaal te concurreren met landen waar de arbeidsomstandigheden minder zijn, de loonkosten lagen liggen en het ontslagrecht veel soepeler is. Door werknemers op ieder moment te kunnen ontslaan, worden loonkosten drastisch gedrukt. De positie van de werknemer is dusdanig slecht, dat eisen niet kunnen worden gesteld en men dankbaar moet zijn te mogen komen werken voor een minimaal loon. Om de versoepeling van het ontslagrecht te bewerkstelligen hebben de werkgevers zich bereid verklaard, die moeilijke groep van 200.000 werklozen die eigenlijk zelf niet willen werken, toch aan een baan te helpen. De werkgevers zijn bereid mensen tijdelijk aan te nemen, ook al zijn betreffende werknemers niet voldoende gemotiveerd. Dat tijdelijke compromis levert op de lange termijn niets op voor Nederlandse werknemers of die bijzondere groep van 200.000. Het ontslagrecht versoepelen levert de Nederlandse overheid en de Nederlandse werkgevers bijzonder veel op. De positie van de Nederlandse werknemer zal snel verslechteren, de loonkosten zullen dalen en de inkomens van de werknemers dus ook. De lasten blijven stijgen, de overheid blijft nieuwe belastingmaatregelen treffen, waardoor de Nederlandse burger minder besteedbaar inkomen zal overhouden. Een afhankelijkheid die de Nederlandse overheid lijkt te wensen.

Donner is minister van Sociale Zaken & Werkgelegenheid. Zijn functie zou eigenlijk een standpunt vragen tégen de versoepeling van het ontslagrecht. Sociaal gezien en voor wat betreft Werkgelegenheid. Als iedereen zomaar kan worden ontslagen, zal er meer werkgelegenheid ontstaan, maar dat is natuurlijk slechts een verschuiving op de papieren balans.

• Meneer X werkt bij bedrijf A
• Mevrouw Y werkt bij bedrijf B

Beiden worden ontslagen na versoepeling van het ontslagrecht, omdat zij te duur waren in de ogen van de werkgever. Meneer X solliciteert bij bedrijf B en accepteert een lager salaris om alsnog aan het werk te kunnen blijven. Mevrouw Y solliciteert bij bedrijf A en accepteert een lager salaris om alsnog aan het werk te kunnen blijven.

De werkgelegenheid is niet gewijzigd. Er is slechts van poppetje verwisseld. Echter, beide werkgevers zijn zeer tevreden, aangezien zij gekwalificeerd personeel hebben gevonden tegen lagere loonkosten. Beide werknemers zijn gedupeerd en zullen met een lager inkomen moeten (over)leven.

Waarom heeft minister Donner dan zijn zinnen gezet op de versoepeling van het ontslagrecht? Wat is zijn motief? What's in it for him? Op zondag 2 maart 2008 heeft de heer Hans Wiegel in Business Class bij Harry Mens aangegeven, dat de enige reden voor het versoepelen van het ontslagrecht is: de concurrentie positie van Nederlandse Werkgevers te verbeteren ten opzichte van de Internationale Markt.

De positie van de werkgevers dient dus te worden verbeterd, ten koste van de positie van de werknemers in Nederland.

De Nederlandse Politiek bestaat uit het creëren van draagvlak voor het te voeren beleid. Minister Donner van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft om draagvlak te creëren gelogen over de daadwerkelijke reden om het ontslagrecht te versoepelen. Om de versoepeling te verkopen aan de gemiddelde burger en werknemer, is hij met de smoes gekomen dat met de versoepeling 200.000 langdurig werklozen aan een baan worden geholpen. De leugen regeert, als het gaat om de versoepeling van het ontslagrecht. Om op het gevoel in te spelen van meelevende burgers, wordt een leugen verteld als waarheid. Dat is dus het creëren van draagvlak. De werkelijke intentie en reden nooit melden, maar een sociaal gemakkelijker geaccepteerd argument verzinnen, om zo min mogelijk protest en tegenstand te verwachten van de burgers.
Het gewenste beleid wordt tenslotte altijd -het liefst zo snel mogelijk- gevoerd door de regering. Goedschiks of kwaadschiks. Maar als met 'een leugentje om bestwil' de bevolking rustig blijft, is dat net zo gemakkelijk. Zo is 'een goed verhaal' politiek belangrijker, dan een feitelijke en inhoudelijke vermelding.
Volgens Donner was de enige reden om het ontslagrecht te versoepelen, de verbetering van de werkgelegenheid voor 200.000 langdurige werklozen. (Die zelf niet aan het werk willen.) Wie dit gelooft en voor waarheid aanneemt, zal niet snel in protest komen tegen de versoepeling van het ontslagrecht. Wie die 200.000 langdurige werklozen daadwerkelijk een baan toewenst, zou mogelijk bereid zijn de versoepeling zonder klagen te accepteren.

En dat is de enige intentie van het creëren van draagvlak. Een smoes verkopen aan de burgers om het beleid te kunnen voeren, waar iedere gemiddelde burger een groot nadeel van zal ondervinden.

Conclusie

Niets is wat het lijkt, als het gaat om feitelijke informatie, verkregen van de overheid. Wie zonder zelf na te denken, gelooft wat een minister vertelt, is een ideale burger en een ideale werknemer. Helaas wel gedoemd om de lasten te ondervinden van de eigen naïviteit.

De versoepeling van het ontslagrecht is noodzakelijk voor de werkgevers om de loonkosten te kunnen verminderen, zodat men internationaal beter in staat is te concurreren. Daarnaast zal de werkgever aanzienlijk minder geconfronteerd worden met klachten en eisen van werknemers, aangezien de prioriteit voor werknemers slechts 'het behouden van de baan onder alle omstandigheden' zal zijn. De werknemer zal meer accepteren, waar men tot op heden misstanden niet hoefde te accepteren door het hebben van een goede rechtspositie.

De versoepeling van het ontslagrecht heeft voor de werknemer enkel en alleen nadelige gevolgen:

• de rechtspositie van de werknemer wordt zeer beperkt
• de ruimte om eisen te stellen aan loon en arbeidsvoorwaarden wordt zeer beperkt
• de onzekerheid inzake het hebben van een arbeidsbetrekking wordt zeer vergroot
• onzekerheid zal zorgen voor afhankelijkheid en ondergeschikt gedrag
• de prioriteit wordt verlegd van 'het hebben van een goede baan' naar 'het hebben van een baan'

Wat zou minister Donner ontvangen -nu en in de toekomst- voor zijn bijdrage aan de vernietiging van de rechtspositie van de werknemer? Welke voordelen heeft het bewerkstelligen van de versoepeling van het ontslagrecht voor minister Donner persoonlijk? Als minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid zou hij zich diep moeten schamen.....

Gelooft u klakkeloos de verzonnen argumenten van onze policiti? In de praktijk blijkt 98% van de aangedragen argumenten voor een beleid, niet het daadwerkelijke argument te zijn. Er is altijd een addertje onder het gras. Er is altijd een échte reden.
Waarom de politici de échte reden niet landelijk melden aan de burgers? Omdat het beleid vaak een nadeel brengt voor de betalende burger en de échte reden niet goed genoeg zal vinden om er zelf op achteruit te gaan. Een verzonnen reden om draagvlak te creëren, waar vaak door experts goed over is nagedacht, krijgt vaak wel steun van naïeve of ongeïnteresseerde burgers. Dat maakt beleidvoeren een stuk gemakkelijker. Het creëren van draagvlak is haar doel echter ver voorbij geschoten. Het is dusdanig vaak succesvol geweest, dat politici nu van mening zijn overal zomaar mee weg te komen, zelfs met heel slechte smoesjes...

Zal dat nu ook lukken? Wordt ons ontslagrecht en onze rechtspositie verkwanseld voor onze ogen met een goed smoesje van een ongeloofwaardige Donner?

Quote

Quote van CNV voorzitter René Paas anno 2005:
"Versoepeling van het ontslagrecht is bespreekbaar".
Quote van CNV voorzitter René Paas anno 2008:
"Landen met een soepel ontslagrecht, zoals de VS, hebben meer lusten én meer lasten van de conjuncturele schommelingen. Bij een opleving van de economie gaat het in landen met een soepel ontslagrecht beter. Maar pas op, een recessie komt ook veel harder aan. Vertrouwen is belangrijk in de economie en dat ontstaat eerder bij minder heftige schommelingen.
Het Nederlandse ontslagstelsel is daarom zo slecht nog niet.

Het huidige ontslagstelsel biedt ook evenwicht. Het geeft voldoende rechtsbescherming en het maakt het werkgevers zeker niet onmogelijk om medewerkers te ontslaan. Ondernemers die groeikansen zien, krijgen in Nederland ongekende mogelijkheden voor tijdelijke contracten. Dat maakt onze arbeidsmarkt reeds enorm flexibel." © 2008 - 2010 Alex, gepubliceerd in Mens en Samenleving (Nieuws uitgelicht...) op 02-03-2008, laatst gewijzigd op 11-03-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Alex is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Kabinet Balkenende 4: Het kabinet Balkenende 4 is op 14 februari 2007 een feit. Alle ministers zijn bekend en klaar om aan de slag te gaan. Samen met ChristenUnie en Partij van de Arbeid zal het Christen Dem…
• Ontslagrecht & Ontslag Procedure: Ontslagrecht. De Ontslagprocedure is wettelijk bepaald. Een werkgever die een werknemer wil ontslaan, dient zich te wenden tot het CWI of de Kantonrechter om een ontslag-ver…
• Kabinet Balkenende 2 en 3: Inmiddels is het alweer tijd voor het vierde kabinet onder leiding van premier Balkenende, een samenwerking tussen CDA, PvdA en Christen Unie. Maar er zijn dus al 3 eerdere kabinet…
• Kabinet Balkenende 1: Inmiddels is het alweer tijd voor het vierde kabinet onder leiding van premier Balkenende, een samenwerking tussen CDA, PvdA en Christen Unie. Maar er zijn dus al 3 eerdere kabinetten g…
• Ontslagrecht en ontslagvergoedingen versoberd: Verschillende kabinetten hebben het ontslagrecht proberen te versoepelen om de Nederlandse economie flexibeler te maken. Echter politieke tegenstand en tegenstr…