De staking van scholieren

Ondanks een oproep van het LAKS aan scholieren om maandag gewoon naar school te gaan, zijn er overal in het land opnieuw stakingen uitgebroken tegen de 1040-urennorm.

Inzet van de stakingen

De scholieren in het voortgezet onderwijs protesteren tegen de 1040 uren norm. Wanneer men dit leest, denkt men dat de scholieren minder lesuren eisen. Dit is ook op deze wijze naar voren gebracht in de media. De scholieren protesteren echter niet tegen de norm, maar tegen de wijze waarop de verplichte uren worden ingevuld. Door de jarenlange bezuiinigingen en het lerarentekort, is het voor scholen niet meer mogelijk om deze uren op een zinvolle wijze in te vullen. De stakingen zijn dus geen roep om minder uren, maar om hogere kwaliteit van het onderwijs. Wanneer men het op deze wijze beschouwt is dit een zeer valide reden om te staken.

Het averechts effect

Doordat het LAKS de ware reden niet consequent heeft benadrukt, hebben de stakingen een averechts effect bereikt.
De staatsecretaris van Onderwijs, Marja van Bijsterveldt, heeft aangegeven de norm naar beneden te willen bijstellen.
In plaats van btere onderwijs krijgen de scholieren minder onderwijs. De regering is niet meer gehouden aan de verplichting tot het leveren van 1040 uren onderwijs.

De politiek is al jaren bezig de wettelijke eisen die worden gesteld aan het voortgezet onderwijs, steeds verder uit te hollen.
Een voorstel van een staatsecretaris of minister om de urennorm te verlagen, zou in de Kamer kunnen rekenen op felle tegenstand. Nu worden deze 'wilde stakingen' echter gebruikt, om draagvlak te creëren voor een verdere bezuiniging op het voortgezet onderwijs. Het LAKS en de scholieren zijn er met open ogen ingetrapt.

Harde acties

Er zou op verschillende plaatsen sprake zijn van 'harde acties' door de scholieren. Er werden eieren gegooid, vuilnisbakken omgegooid en er sneuvelde een enkel raam. Ook werd er hier en daar vuurwerk afgestoken.
De werkelijke 'harde acties 'werden uitgevoerd door de politie. Een compleet arsenaal aan handhavingsinstrumenten werd ingezet om de stakers aan te pakken. Een grote politiemacht, Mobiele Eenheid, paarden, waterkannonen, traangas en de ouderwetse wapenstok werden geregeld ingezet om de scholieren met geweld terug in de klas te dwingen.

Agenten in burger arresteerden in snel tempo enkele 'raddraaiers', een meisje van 14 werd omvergeblazen door een waterkanon en elders in Nederland heeft de politie nu al excuses gemaakt voor "het onrechtmatig gebruik van de wapenstok". Hierbij raakten verschillende kinderen gewond door het harde optreden van de politie.
Politie en justitie zetten alle middelen in om de stakingen snel en hard de kop in te drukken. De staatssecretaris heeft aangegeven, dat stakers beboet moeten worden door de leerplichtambtenaren en dat hiervoor zelfs de camerabeelden van de vrije pers zullen worden gebruikt.

Een schril contrast

De massale inzet van politie staat in schril contrast met de rellen van enkele weken geleden in Amsterdam West. Toen werden er dagelijks mensen bedreigd en aangevallen, auto's in brand gestoken en zelfs een politiebureau belegerd door een klein groepje relschoppers. Zelfs de pers werd met geweld de wijk uitgeschopt. Helaas was er toen geen traangas beschikbaar. De stoere agenten die de afgelopen dagen zo hard optraden tegen ontevreden scholieren, waren toen waarschijnlijk op verlof of ziek thuis. De waterkannonen bleven in de garage en de paarden bleven op stal. De agenten in burger, die tijdens de vorige stakingen van scholieren zo genadeloos en efficiënt de 'raddraaiers' isoleerden en afvoerden, waren niet beschikbaar in Amsterdam West of het Utrechtse Ondiep.

Daar waar politie en justitie faalden in het garanderen van de veiligheid van de burger, blijkt men wel keihard te kunnen optreden tegen scholieren van 12 tot 18 jaar. Daar waar het vorig jaar onmogelijk was om de leerplicht te gebruiken waar het voor bedoeld is, garanderen dat kinderen deelnemen aan het onderwijs, wordt dit instrument nu gebruikt om stakers naderhand te kunnen beboeten.

Het LAKS te laks

Ondertussen wil men snel doen vergeten waar de staking om begon. Meer onderwijs, minder verspilde uren. Het LAKS, de 'vakbond' van de scholieren in Nederland, heeft met deze acties de scholieren een slechte dienst bewezen. Het had kunnen en moeten voorzien, dat een duidelijk communicatie met de achterban nodig is om serieus te worden genomen.

Inmiddels heeft de actie het omgekeerde bereikt; de verplichte uren worden minder in kwantiteit én minder in kwaliteit. De scholieren, die een beter onderwijs na streven, worden door de politiek en de media afgeschilderd als luie relschoppers, die er alles aan doen om minder uren in de klas door te brengen.

Staken is verboden

De staking is het laatste machtsmiddel van de burger om de politiek te laten luisteren. Helaas beschikt Nederland niet meer over sterke, onafhankelijke vakbonden. Sinds oud-premier Wim Kok zijn bestaan als vakbondsleider inruilde voor een carriére in de politiek, is de macht van de bonden zo goed als gebroken.
Met de intrede van het 'poldermodel' en de mentaliteit van eindeloos onderhandelen en voorzichtige compromissen sluiten, is de staking als middel van inspraak een taboe geworden. Sinds de leiders van de vakbonden schaamteloos de belangen van hun leden verkwanselen aan de onderhandelingstafel, is er van een georganiseerd landelijk protest geen sprake meer geweest.
In de afgelopen week hebben de jongste Nederlanders aan den lijven ondervonden, dat staken niet meer is toegestaan in Nederland. De nieuwe generatie wordt met harde hand gedwongen het regeringsbeleid te accepteren.

Een trieste balans

Na enkele dagen van protesten door Nederlandse scholieren kunnen we een trieste balans opmaken. het onderwijs wordt niet verbeterd. De urennorm wordt verlaagd, maar dient alleen een politiek doel; het camoufleren van het lerarentekort en de lage kwaliteit van het voortgezet onderwijs. De inzet van de scholieren voor meer kwaliteit in plaats van kwantiteit is door slimme PR van de regeringspartijen aangewend om verder te bezuinigen op het onderwijs.

De politiek heeft zich van zijn slechste kant laten zien, door het protest van scholieren met een valide reden tot staken, keihard de kop in te drukken. De politie, die al maanden uitblinkt door afwezigheid, laat zien dat er wel hard kan worden opgetreden tegen stakende pubers, maar dat straatterroristen wel ongestraft hun gang kunnen gaan in de wijken van Nederlandse steden. Het LAKS heeft laten zien dat men niet beschikt over de analytische en leidinggevende vaardigheden, om de Nederlandse scholieren te beschermen tegen de gevolgen van Haags wanbeleid.

Het is schandalig om te zien dat men keihard optreed tegen de Nederlandse scholier, terwijl hele Nederlandse wijken dagelijks in angst leven voor de straat criminelen die daar vrij spel hebben. Daar waar de politie wel hard dient op te treden, steekt het 'poldermodel' weer zijn lelijke kop op en moet er maanden worden overlegd met "stadsdeelvoorzitters" en daders, om onlusten als die in Parijs, te voorkomen.

Een slimme zet van de PvdA, om deze politieke wandaden op het conto van de staatsecretaris te zetten. Heel verstandig van minister Plasterk om deze hele zwarte Piet door te schuiven naar het CDA. Ondertussen kan de minister verder met zijn plannen om het Nederlandse onderwijssysteem nog verder uit te hollen.

De PR machine van de overheid werkt op volle toeren om de stakende jongeren af te schilderen als lui, relschoppend tuig.
Het gebrek aan leiderschap van het LAKS en de grote afwezigheid van de leerkrachten hebben hier slim aan bijgedragen. Opvallend is dat leerkrachten wel massaal betogen wanneer het om de eigen CAO gaat.

Hopelijk hebben de scholieren geleerd van de boetes, arrestaties, blauwe plekken en criminalisering.
Hopelijk wordt er in de toekomst nooit meer gestaakt.