Hoge provisies zijn verleden tijd

Tot het omvallen van de DSB Bank waren de meeste mensen niet om de hoogte van de hoge provisies die adviseurs opstreken bij het verkopen van bepaalde financiële producten. Tot het moment dat bekend werd dat de DSB Bank tot 80 procent verdiende op bepaalde koopsompolissen. Tot aan de kredietcrisis hebben bepaalde werknemers in de financiële sector grote bedragen bij elkaar “geadviseerd”. Ze kregen naast een basissalaris een riante vergoeding voor het afsluiten van bepaalde polissen. Bleek aan het eind van het jaar dat ze genoeg hadden opgebracht voor de werkgever, dan lag er ook nog een dikke bonus in het verschiet. Het sluiten van polissen met hoge provisies werd een doel op zich. De verzekeringen waar ze minder op verdienden (de schadeverzekeringen) werden doorgeschoven naar andere adviseurs of zelfs naar het hoofdkantoor doorverwezen, zodat ze zich konden concentreren op hun hoofddoel. In het verleden kijkend is de sector zich er ook van bewust dat de vroegere werkwijze niet had moeten zijn. Bovenstaande werkwijze werd echter gehanteerd door een minderheid in de branche.

Schade voor de branche

De financiële sector heeft zware klappen gekregen wat betreft het vertrouwen van de gemiddelde Nederlander. Dit wordt niet alleen veroorzaakt door “slechte” adviseurs, maar ook door de affaires met de woekerpolissen, bonussen voor hoge functionarissen en de “slechte” hypotheken. Om dit negatief beeld weer weg te poetsen zullen ze jaren moeten investeren. Een omsteden werkwijze kan ook de financiële instelling de kop kosten, zoals dit bij de DSB Bank het geval was. De adviseurs zullen nu geen instructies meer krijgen om polissen te sluiten ongeacht de gevolgen voor de consument. De zorgplicht zal hun nu beter tussen de oren zitten.

Ook de goede adviseur zullen op de blaren moeten zitten

Ook de adviseurs die niet hebben meegedaan aan het provisiegerichte verkopen moeten nu boeten. De hoogte van de provisies voor beleggingsproducten, hypotheken en levensverzekeringen zullen gematigd worden. In plaats van een hoge vergoeding voor de bemiddelaar zullen de verzekerden er nu beter uit moeten springen.

Praktijken van de DSB Bank en vergelijkbare partijen

Na het omvallen van de DSB Bank, vrezen ook de vergelijkbare bedrijven het ergste. Ook zij hebben hypotheken en leningen verkocht met daaraan polissen gekoppeld die meer voor hun eigen verdiensten was, dan voor de klant. Ook zij vrezen nu schadeclaims doordat consumenten nu wakker zijn geschud. Polissen als de kredietbeschermer en de woonlastenverzekeringen zijn afgesloten omdat ze een toegevoegde waarde hadden, maar ze zijn te duur verkocht. De kredietbeschermer was bijvoorbeeld een polis die de resterende schulden overneemt bij overlijden van één van de verzekerden. Hiervoor werden veel te hoge bedragen in rekening gebracht in de vorm van een eenmalige koopsom. Zouden de klanten in plaats van deze polis een overlijdensrisicoverzekering sluiten ten hoogte van het geleende bedrag, dan zou de maandlasten per maand slechts een paar euro zijn. De provisiejagers hebben hiervoor een koopsompolis van een paar duizend euro in rekening gebracht.

Provisies vertellen aan de klant

Voor complexe financiële producten is de adviseur verplicht om bekend te maken hoeveel hij verdient. Onder de benaming complexe producten vallen onder andere hypotheken en bepaalde levensverzekeringen. De lucratieve koopsompolissen van de DSB Bank vielen niet onder deze categorie. Mogelijk is het een optie dat de adviseur gewoon standaard aangeeft hoeveel hij per gesloten polis verdient.

Zie ook:
Levensverzekering, de meest gestelde vragen
Hoeveel provisie verdient een adviseur?